Lieve moeders,

Meestal hoort ze erover van derden, want de dader heeft het kind verplicht te zwijgen, vooral tegenover zijn moeder. Dit nieuws is een verschrikkelijke klap. Vaak is moeder als verlamd, ze kan niets denken en niets doen. Alles in haar schreeuwt: “Dat kán niet waar zijn. Ik geloof het niet!”

In deze situatie ligt het voor een aantal moeders voor de hand dat ze de persoon, die haar heeft geinformeerd, niet wenst te geloven. Al bevestigt het meisje of de jongen het verhaal, kan ze het toch vaak niet geloven.

Vele moeders geloven echter hun kinderen en maken zich nu de grootste verwijten, alhoewel ze niets afwisten van het sexuele misbruik. Ze willen hun partner verlaten omdat ze duidelijk herkennen, dat alléén een ruimtelijke afstand de zekerheid van het kind kan garanderen, want doorgaans gaat de dader door met het misbruik, ook al heeft hij plechtig het tegendeel beloofd. Heel vaak ontkent hij ook de daad, zegt dat het kind alles maar heeft verzonnen en geeft het meisje of de jongen de schuld.

Meestal zal hij ook niet vrijwillig de woning verlaten en in een ruimtelijke scheiding toestemmen. Het is begrijpelijk dat moeder er vaak voor terugschrikt, klacht intedienen, omdat ze niet op die manier tegen haar eigen partner wil optreden. En ook de meisjes en jongens willen wel dat het sexuele misbruik ophoudt, maar meestal willen ze niet dat de vader in de gevangenis moet omdat ze zich dan schuldig gaan voelen. Daar heeft hij trouwens vaak mee gedreigd.
Maar moeders hebben naast klacht indienen nog verschillende andere mogelijkheden om hun dochters en zonen te beschermen:

Om te beginnen zou iedere moeder een adviesbureau moeten raadplegen, waar haar gevoelens au sérieux worden genomen en waar ze steun vindt in haar situatie. De vrouw heeft nu troost en ruggesteun nodig voor zichzelf - en hulp voor de verdere stappen:

Ze kan b.v. een verzoek indienen bij het gerecht, dat de partner de gemeenschappelijke woning moet verlaten. Bovendien kan ze de alleen-voogdij en/of het recht op bestemming van de woonplaats voor haar dochter of haar zoon krijgen.

Bovendien is het mogelijk dat het gerecht op vraag van de moeder een contactverbod uitspreekt. Daardoor is het de vader verboden, ook buiten de woning, op straat of op school met het kind contact optenemen. Het zou onderzocht moeten worden of dit verbod ook op de broers en zusters van het kind moet uitgebreid worden, omdat vele daders, nadat de sexuele misbruik van één kind werd gestopt, zullen proberen andere kinderen uit het gezin te misbruiken.

Bij deze stappen kan de moeder ook raad en steun zoeken bij ervaren medewerkSTers van de raad van kinderbescherming. Het is in ieder geval aangeraden, een ervaren advocaat erbij te betrekken, om op eventueel voor gerecht optredende moeilijkheden voorbereid te zijn.

Deze maatregelen zouden snel genomen moeten worden om de zekerheid van het meisje of de jongen te garanderen. Daarna heeft de moeder tijd om samen met haar adviseuse of adviseur te beslissen, wat er verder moet gebeuren. Ze heeft vooral tijd nodig om haar kwetsingen te verwerken en zich aan haar nieuwe, misschien ook moeilijkere leven te wennen. Voor vele moeders zal het een weldaad zijn, met andere moeders in dezelfde situatie van gedachten te wisselen in de zogenoemde zelfhulpgroepen.

(Bron: Gegen den sexuellen Missbrauch an Mädchen und Jungen. Ein Ratgeber für Mütter und Väter, uitgegeven door het AJS.)